Þetta segir Alessandro Tazartes sem ætlar að hjóla hringinn um landið ásamt Luis Sáenz Pombo í von um að safna fé fyrir fjóra „friðarstyrkþega“. Þrír þessara styrkja munu fara til nemenda sem hafa orðið fyrir áhrifum stríðs og gera þeim kleift að stunda síðustu tvö ár framhaldsskólanáms við UWC og einn verður ætlaður íslenskum nemanda.
„UWC eru með 18 skóla í fimm mismunandi heimsálfum. Fyrsti skólinn var byggður árið 1962 með þá hugmynd að nota menntun sem afl til góðs til að sameina ungt fólk frá öllum heimshornum fyrir friðsamlega og sjálfbæra framtíð. Það hefur síðan verið markmið hvers og eins þessara skóla. Nemendur frá 155 þjóðum stunda nám við skólann og þar má finna fólk frá nánast öllum heimshornum. Um helmingur nemenda í hverjum árgangi nýtur skólastyrks, sem stuðlar að miklum fjölbreytileika bæði hvað varðar efnahagslegan bakgrunn og uppruna nemenda.“
Af hverju eruð þið að þessu?
„Ég og félagi minn Luis stunduðum báðir nám við UWC Atlantic í Suður-Wales. Þar vorum við umkringdir fólki af ólíkum þjóðernum, trúarbrögðum og menningarlegum bakgrunni. Einn Ísraeli og einn Palestínumaður bjuggu meðal annars í sama húsi og við þegar atburðirnir 7. október áttu sér stað. Að sjá þá ná saman á þessum erfiða tíma hafði mikil áhrif á okkur. Slík samskipti, sem eru sjaldgæf víða annars staðar, eiga sér stað nánast á hverjum degi í þessum skólum. Þar hittist fólk frá Úkraínu, Rússlandi, Líbanon og fjölmörgum öðrum löndum og lærir að skilja ólík sjónarmið. Við lifum á óvissutímum og sem ungt fólk getum við ekki alltaf haft mikil áhrif á gang heimsins. Með þessu verkefni vildum við þó leggja okkar af mörkum, gera eitthvað jákvætt og hjálpa til í okkar samfélagi.“
Félagarnir hafa þegar safnað um 1,8 milljónum króna, en markmiðið er að safna um 16 milljónum.
„Fyrir hverjar 8 m.kr. sem safnast kemur jafn hátt mótframlag þannig að ef okkur tekst að ná markmiðinu gætu lokaframlögin því numið allt að 32 milljónum króna. Fyrir hverjar 8 milljónir króna sem safnast svo til viðbótar bætist við fjármagn fyrir tvo styrki í viðbót. Við söfnum fé bæði í gegnum UWC-netið og bifrost.charity og við munum fylgja ferðinni eftir með daglegum beinum útsendingum og myndböndum á samfélagsmiðlum,“ segir Alessandro.
Þeir Luis hafa aldrei tekið að sér verkefni sem þetta en þeir hafa æft stíft síðastliðinn einn og hálfan mánuð. Þeir áætla að ferðin muni taka þá 18 daga þar sem skólar UWC eru 18 talsins.
„Hvern dag munum við kynna einn skólanna og fá fulltrúa þaðan til að segja sögu sína og miðla boðskap skólans. Þess vegna ákváðum við að ferðin tæki 18 daga. Við munum hjóla um 74 til 80 kílómetra á dag.“
Hvernig brugðust þið við þegar þið fréttuð að Ísland myndi ekki lengur fjármagna þessa skólastyrki?
„Við komumst að því að íslenska menntamálaráðuneytið hafði lengi boðið íslenskum nemendum rausnarlega skólastyrki til náms við UWC Red Cross Nordic í Noregi. Því miður er vitund um þessa skóla takmörkuð á Íslandi og því bárust engar umsóknir í ár. Það er ein af ástæðunum fyrir því að við völdum að gera þetta á Íslandi, bæði til að vekja athygli á skólanum á ný og safna fyrir fyrsta skólastyrknum sem er sérstaklega ætlaður íslenskum nemanda.“
Spurður að því hvers vegna hann telji mikilvægt að íslenskir nemendur hafi aðgang að þessum styrkjum segir Alessandro að skólavistin sé einstakt tækifæri til að búa og læra með fólki frá nær öllum löndum heims, auk þess sem IB-námið sé eitt virtasta framhaldsskólanám í heimi. „Slík reynsla veitir dýpri skilning á ólíkum menningarheimum, samfélögum og hugmyndum,“ segir hann.
„Önnur ástæða fyrir því að við völdum Ísland er að við heilluðumst svo af sögu Alþingis, sem er talið eitt elsta starfandi þing heims. Hugmyndin um að frjálsir menn gætu komið saman og rætt málin rímar vel við hugmyndafræði Kurts Hahn, stofnanda UWC. Hann lagði áherslu á að leiða saman fólk af ólíkum uppruna til að eiga samræður, skiptast á skoðunum og takast á við áskoranir í sameiningu.“
