Sólveig Anna Jónsdóttir, formaður Eflingar, er nýkomin heim úr skemmtilegu ferðalagi um Frakkland. Sólveig Anna fór í ferðalagið með eiginmanni sínum, Magnúsi Sveini Helgasyni. Hjónin ferðuðust um París og Suður-Frakkland en landið er í miklu uppáhaldi hjá Sólveigu Önnu.
Hvað stóð upp úr í ferðinni?
„Ökuferð um örmjóa fjallvegi í frönsku ölpunum með viðkomu í fögrum smábæjum eins og Sainte-Agnès og Peille. Lentum reyndar í því að keyrt var á okkur í snarbrattri brekku hátt yfir sjávarmáli en þar sem að enginn slasaðist var það bara lítið ævintýri í sjálfu sér. Villtumst líka yfir landamærin til Ítalíu eftir að hafa sýnt Google Maps of mikið traust. Fegurð náttúrunnar þarna er mögnuð og ég væri til í að komast í gott franskt fjallafrí við tækifæri,“ segir Sólveig Anna.
Sólveig Anna og Magnús ferðuðust meðala annars um Suður-Frakkland og flæktust um fjallaþorp.
Ljósmynd/Aðsend
Hefur þú komið til Frakklands áður?
„Ég kom fyrst til Frakklands sumarið sem ég varð 13 ára, í heimsókn til Aggíar (Ragnheiðar Gyðu) systur minnar, sem þá var búsett í París. Áður hafði ég bara komið til Danmerkur þannig að ferðin var mikil upplifun. Ég breytti alveg um fatastíl og fannst ég mikill heimsborgari og mjög töff við heimkomu, enda höfðum við ekki bara verið í París heldur líka í London, þar sem að önnur systir okkar, hún Lillagó (Oddrún Vala) bjó. Síðan hef ég nokkrum sinnum verið í París og síðustu þrjú sumur í bænum Antibes í Suður-Frakklandi. Hann er mitt Tenerife. Mjög stutt til Nice en þar er líka gaman að vera – t.d. hægt að skoða hið stórglæsilega Matisse safn og Chagall safnið þar sem að stærsta safn mynda eftir málarann er hýst.“
Sólveig Anna féll fyrst fyrir Frakklandi þegar hún var unglingur og breytti um fatastíl eftir utanlandsferðina.
Ljósmynd/Aðsend
Og hvað ætlar þú að gera meira skemmtilegt í sumar?
„Við Maggi erum mjög dugleg að þvælast um landið í útilegum á sumrin. Finnum okkur góða staði, helst þar sem að veðrið er í það minnsta sæmilegt og erum svo í gönguferðum. Það er auðvitað gaman að fara til útlanda og lenda þar í ævintýrum en ekkert er samt skemmtilegra en að vera langt frá mannabyggðum í stórbrotinni fegurð íslenskrar náttúru,“ segir Sólveig Anna að lokum.



