Ríkisendurskoðandi Danmerkur les lögreglu landsins pistilinn í sjö tölusettum liðum í nýrri skýrslu byggðri á umfangsmikilli rannsókn og er lögreglu borið á brýn að stunda „málaþvott“ með þeim vafasama hætti að loka þúsundum brotamála án rannsóknar en senda borgurunum þveröfug skilaboð.
Það sem þeir fá að heyra er að ekki hafi reynst grundvöllur til að halda rannsókninni áfram og hafi lögregla því einfaldlega lokað málunum án lausnar eða niðurstöðu.
Sannleikurinn er hins vegar allt annar samkvæmt skýrslu ríkisendurskoðanda, rannsókn var aldrei hafin í mörg þúsund málum – þeim var einfaldlega sópað undir teppið.
Algjörlega óboðlegur málarekstur
Telur ríkisendurskoðandi að rekstur lögreglu á þeim fjölmörgu málum, sem tekin voru til skoðunar, sé algjörlega óboðlegur, málum þar sem fjárhagslegir hagsmunir eru undir og jafnvel afbrot beinlíns háskaleg borgurunum.
Afleiðingin sé sú að mál, sem auðveldlega hefði mátt leysa, séu ekki leyst og sofni í kerfinu. Slíkt geti haft neikvæð áhrif á réttarvitund almennings, að mál séu lögð niður án þess að lögreglan geri tilraun til að leysa þau. Þá geti glæpum hreinlega fjölgað þegar brotamenn upplifa að þeim sé látið órefsað fyrir brot sín.
Í fyrra fjallaði danska ríkisútvarpið DR um málið og ræddi nafnlaust við nokkra lögreglumenn sem töldu ófremdarástand vera að skapast í störfum lögreglu að þessu leyti en mbl.is fjallaði einnig um málið.
Eftir því sem fram kemur í skýrslunni hóf lögregla aldrei rannsókn alls 5.900 meintra brota gegn lífi og líkama en greindi brotaþolum og öðrum, er hagsmuna áttu að gæta, frá því að það hefði einmitt verið rannsóknin sem sló því föstu að ekki teldist ástæða til að halda málarekstri áfram.
Það sama gildir um 7.100 efnahagsbrotamál en í báðum tilfellum er litið til tímabilsins frá 2019 og fram á mitt ár 2025.
Hundrað mál felld niður tvisvar í mánuði
Eru nefnd dæmi um það í skýrslunni að grunnrannsókn fari aldrei fram en undir hana fellur að leita eftir myndefni öryggismyndavéla eða tryggja spor á vettvangi svo dæmi séu nefnd.
Í spurningakönnun, sem lögð var fyrir lögreglumenn og var hluti rannsóknar ríkisendurskoðanda, játa sjö prósent aðspurðra að þeir hafi „látið undir höfuð leggjast að framkvæma augljósa liði í rannsókn“ í því augnamiði að loka mætti málum þar sem fólk hafði verið í líkamlegum háska.
Svarar 61 prósent því að þetta hafi verið gert vegna óska yfirstjórnar um að „rannsóknin yrði tekin úr forgangi eða henni sleppt í vissum málum“.
Meðal fjölda atriði, sem tæpt er á í skýrslunni, er að lögreglan á Austur-Jótlandi hafi sett sér þá reglu að minnst hundrað mál skyldu lögð niður fjórtánda hvern dag. Þannig hafi lögregla til dæmis fellt niður fjölda mála sem handhafar ákæruvalds einir eiga að hafa yfirvald til að fella niður.
DR-II (lögreglumaður dró málið fram í dagsljósið)
DR-III (skýrslan lítur dagsins ljós)
