Dömurnar í hljómsveitinni Kolrössu krókríðandi ætla að hlaupa saman tíu kílómetra fyrir Ljósið í Reykjavíkurmaraþoninu. Eftir að Elíza Newman, söng- og fiðluleikari Kolrössu, greindist með brjóstakrabbamein árið 2020 reyndist Ljósið henni ómetanlegt í endurhæfingunni.
Ljósið veitir krabbameinsgreindum einstaklingum frá 16 ára aldri og aðstandendum þeirra stuðning og endurhæfingu. Elíza segir að Ljósið sé nú að flytja í nýtt húsnæði og vonist til að safna sem mestum áheitum.
„Þetta var mikið ævintýri“
Þær Birgitta María Vilbergsdóttir trommuleikari, Ester Bíbí Ásgeirsdóttir bassaleikari, Sigrún Eiríksdóttir gítarleikari og Elíza stofnuðu hljómsveitina árið 1991, þegar þær voru í tíunda bekk í Holtaskóla. Hljómsveitin hét fyrst Menn, síðar Saraþústra og loks Kolrassa krókríðandi. Blaðamaður Morgunblaðsins sló á þráðinn til þeirra og rifjaði með þeim upp sögu sveitarinnar.
„Eftir að við stofnuðum hljómsveitina fórum við í Músíktilraunir með fjögur frumsamin lög og unnum. Í kjölfarið gáfum við út fyrstu plötuna okkar, Drápu, árið 1992. Þá vorum við mikið meira rokk og indí en svo verðum við aðeins meira poppaðar,“ segir Ester.
Síðar tók „Bellatrix-ævintýrið“ við þegar hljómsveitin breytti nafni sínu í Bellatrix og fór í tónleikaferðalög víða um heim.
„Við bjuggum í Englandi í eitt ár og vorum með plötusamning. Við vorum náttúrlega bara kornungar þegar við fórum að túra um alla Evrópu og spiluðum í Ameríku. Við túruðum með alls konar fólki, vorum með okkar eigin bílstjóra og spiluðum á fullt af skrýtnum stöðum. Það gekk bara ótrúlega vel og þetta var mikið ævintýri,“ segir Sigrún.
Síðasta plata þeirra, Köld eru kvennaráð, kom út árið 1996 og á henni er meðal annars eitt þekktasta lag sveitarinnar, Opnaðu augun þín.
Síðustu ár hafa þær þó giggað hér og þar, meðal annars á Menningarnótt fyrir tveimur árum. Þær eru enn góðar vinkonur og hittast reglulega í því sem þær kalla „rokksaumaklúbb“. Nú hafa þær smalað hópnum saman á ný og vinna að nýrri plötu. „Það eru fjögur lög tilbúin á nýju plötunni og við erum að fara að spila á Eyrarrokki á Akureyri í október,“ segir Birgitta.
Frá vinstri eru Elíza, Sigrún, Ester og Birgitta. Myndin er úr fyrstu alvöru myndatöku hljómsveitarinnar árið 1993.
Ljósmynd/Eiður Snorri
„Ekki beint sportí hljómsveit“
Elíza greindist fyrst með brjóstakrabbamein árið 2020. Nokkrum mánuðum eftir að hún greindist aftur, árið 2024, hljóp hún tíu kílómetra til styrktar Ljósinu, eftir að endurhæfingin hafði reynst henni afar vel. Hún ákvað að skrá sig aftur í ár og spurði hinar á „Kolrössu-spjallinu“, í gríni, hvort þær ætluðu ekki að taka þátt.
„Við erum nú ekki beint mest sportí hljómsveit í heimi en ég fékk allt í einu bara gríðarlega góðar undirtektir frá stelpunum. Þannig við ákváðum að búa til hlaupahóp, hrista saman bandið, hlaupa 10 kílómetra og vonandi ná að safna einhverjum pening fyrir Ljósið,“ segir Elíza.
Hægt er að heita á Kolrössu krókríðandi á hlaupastyrkur.is og rennur söfnunarféð til Ljóssins.
